Het is vrijdagmiddag als de teletijdmachine ons afzet bij de Adelaarshorst in Deventer. Ogenschijnlijk is hier niets veranderd sinds de jaren zeventig. Binnen staat misschien een computer, maar het veld en de originele tribunes kunnen prima fungeren als decor voor een film over de wilde jaren van sportcommentator Hugo Walker; ‘Keepertje, keepertje, wat doe je nou?!’
Met name de camera- en commentaarpositie op het dak van de hoofdtribune zijn nog helemaal in takt. Er staat een huisje met drie kleine kamertjes. Een hok voor de lokale radio, een hok voor de televisiecommentator en in het midden ruimte voor een camera. Deze plek is nog niet ontdekt door mensen met kennis van Arboregels.
Andere clubs, ook in de eerste divisie, hebben al lang vaste bedrading van de straalkast bij de regiewagen naar het cameraplatform en posities op het veld, maar hier bij Go Ahead moeten kabels voor beeld en geluid nog los getrokken worden. We lopen over een plat dak en een stuk golfplaat waarvan de stevigheid niet duidelijk te definiëren is. Alle zware apparatuur moet met de trap naar boven en camera 2, die normaal gesproken naast de totaalcamera staat, past niet in het hokje. Die staat een paar meter verderop; onoverdekt en vol in de wind, op een wankele plaat van oud hout.
Vlak voor camera 1 hangen, midden boven de hoofdtribune, twee onverwoestbare luidsprekers waardoor alle doelpunten van de afgelopen veertig jaar zijn omgeroepen. Ze stammen overduidelijk nog uit het tijdperk waarin nog dingen gemaakt werden die nooit stuk gingen. Het geluid klinkt geknepen, maar ook dat is goed voor het historisch besef.
Deze avond zit Sierd de Vos op de gammele kruk waar ooit mannen als Eddy Poelman, Evert ten Napel, Theo Reitsma en de eerder genoemde Hugo Walker hun vlieguren maakten. Ik sta er naast op een piepend vloertje dat is ingelopen door cameramannen die inmiddels van hun welverdiende NTS-pensioen genieten. Collega Misja staat in de stromende regen, want natuurlijk gaat het regenen. De temperatuur daalt, januariwind snijdt en je zou je mogen afvragen af wat al die mannen op de tribune drijft om onder deze omstandigheden te komen kijken.
In mijn hoofd klinken de krakende klanken van Koning Voetbal. De plaat slaat over. Ik heb zomaar de neiging om ‘Hi Ha Hondelul’ te roepen en ben blij dat het beeld in mijn viewer nog zwart-wit is.
We wachten even op verbinding met de centraalpost te Hilversum voor de directe uitzending van de kraker Go Ahead Eagles tegen de FC Volendam.
Alles is prima, als we straks maar teruggeflitst worden naar 2012.
1 reacties:
Elk weekend op dit soort fraaie cameraposities je werk doen was voor mij en mijn collega's heel gewoon.In sneeuw,regenbuien en blakende zon we wisten niet anders.
Dat je deze beproefing hebt doorstaan, petje af! Hopelijk dat je de jouw resterende achthonderdenvijftig potjes riant, incl. een warme bak koffie, in de tribune doorbrengt.
Een reactie plaatsen