maandag 23 januari 2012

afscheid van een zak

Zonder die rugzak van mij, ben ik nergens. De inhoud is helemaal afgestemd op de (meeste) behoeften van een cameraman. Spullen die ik niet dagelijks gebruik, maar zodra ik een keer besluit de tas thuis te laten ben ik de pineut.
Mijn rugzak puilt uit van de hulpstukken voor verschillende situaties of gebeurtenissen, extra kleding voor alle weersomstandigheden en speciaal gereedschap voor onverwachte tegenslagen. Sinds mensenheugenis gebruik ik hiervoor één en dezelfde tas. De ‘Borealis’ van The North Face, wit met een mintgroene voorkant. Ooit aangeschaft bij de importeur in Baarn, vlak voor een reis met VARA’s Jules Unlimited. Ik geloof dat ik een riante korting kreeg, maar ook als ik het volle pond had moeten betalen heeft deze rugzak zijn geld dubbel en dwars opgebracht.
Twaalf of dertien jaar lang heb ik de Borealis altijd bij me gehad als ik ging werken. Die tas is meerdere malen de wereld rond geweest. Auto in, auto uit. Vliegtuig in, vliegtuig uit. Hier in een hoek, daar in een vrachtwagen, op de grond, over mijn schouder, open en dicht. Iets er in, iets er uit. Ik geloof dat ik hem één keer in een wasmachine heb gedonderd.
Hij was altijd zwaar beladen. Denk aan zonnebrandcrème, een theedoek, vuilniszak, gaffertape, een lege XDCAM schijven, een poncho, pennen, paracetamol, een microfoonsnoer, telefoonlader, perskaart, wasknijpers, lensdoekjes, extra handschoenen, een etui met gereedschap en verlooppluggen, Eredivisie hesje, diverse batterijen, oordoppen, zonnebril, papieren zakdoekjes, een regenbroek en een camerariem.
De zak was toe aan vervanging. Niet alleen omdat ik langzaam uitgekeken was op de kleur. Hij werd een beetje smoezelig. Er zat een gaatje in de bodem en steeds vaker kwamen er losse draadjes tussen de ritssluitingen. Heel onhandig.
Gisteren liet de hoofdsponsor een pakket bezorgen met een prachtige jas én een nieuwe werktas voor Rein. De ‘Hot Shot’ van The North Face. Wat volgens mij een mooie naam is voor de rugzak van een cameraman. Deze is meer waterdicht en iets kleiner dan zijn voorganger.
Vanmiddag heb ik afscheid genomen van mijn oude zak. Eerst heb ik alles uit de Borealis gehaald en uitgestald op de keukentafel. Na een selectie, waarbij maar een paar attributen afvielen, heb ik alles in de nieuwe tas gestopt. Dat viel nog niet mee, maar het past. Er moet alleen niet teveel meer bij komen. 
De oude rugzak kan naar het omroepmuseum en ik hoop voor mij en voor de Hot Shot dat deze rugzak net zo degelijk is. Dat we samen maar net zoveel bijzondere avonturen mogen beleven.



1 opmerking:

  1. Over Hot Shot gesproken.
    Er schijnt zelfs een cameraman te zijn die maandverband meeneemt voor het geval dat hij wordt overvallen door diarree in een ver land en toch die dag moet draaien.

    BeantwoordenVerwijderen

Ik wil reacties altijd eerst even lezen, voor ze op dit weblog worden geplaatst. Daarom kan het even duren voor een reactie wordt gepubliceerd. Ik plaats niet zomaar elke reactie. Het is mijn weblog, dus ik bepaal wat ik een goede reactie vind en wat niet. Als je het er niet mee eens bent, dan moet je lekker zelf een weblog beginnen.
Anonieme reacties zal ik extra kritisch bekijken.