maandag 6 november 2017

welkom in Limburg (of niet?)

Ik ben een Limburger. Geboren en getogen in de wereldstad Geleen, maar in 1993 ontsnapt, omdat ik dolgraag carrière wilde maken als cameraman in Hilversum. Ondanks het feit dat ik nooit, maar dan ook nooit meer zal gaan wonen in Limburg, voelt het toch een klein beetje als thuiskomen, wanneer ik over de A2 naar het zuiden rijd en vlak bij Budel het bord passeer met de tekst ‘De Limburgers heten u welkom!
Het is misschien een beetje gek, maar al twintig jaar zwaai ik altijd even naar dat bord. Niet heel uitbundig; meer een hand opsteken of een wijsvingertje. Dat is iets tussen het bord en mij. Mijn vrouw en kinderen weten het, maar collega’s die soms met me meerijden hebben het lang niet altijd in de gaten. Wel ken ik een collega die hetzelfde doet. Ook zo’n oude Limburger.
Donderdag moest ik in het zuiden zijn en realiseerde ik me pas voorbij afrit 37, waar dat bord staat, dat ik niet had gezwaaid. Ik wist even niet precies wat er met me aan de hand was. Had ik stomweg niet zitten opletten of was er iets anders gaande?
Vanmorgen reed ik alweer over de A2 en nu was ik wel scherp. Ik zag - tot mijn grote ontsteltenis – dat het bord verdwenen is. Weg, foetsie, verschwunden, kwiet. Geen wit, blauw, geel en geen rode Limburgse leeuw.  Er staan nog slechts twee paaltjes.
De rest van de weg naar Sittard heeft het verdwenen bord me bezig gehouden. Is het gestolen? Is het verwijderd door de provincie?
Zou het wellicht iets te maken hebben met het nieuws van de vorige week? Ik las op NOS.nl dat Dagblad De Limburger, in samenwerking met het Limburgs Museum in Venlo, onderzoek heeft laten doen naar het DNA van de Limburger. Uit dat onderzoek is gebleken dat er weinig gebieden in Nederland zijn, waar de inwoners zich zo verbonden voelen met hun geboortegrond. Van alle Limburgers van geboorte voelt de helft zich op de eerste plaats Limburger en dan pas Nederlander. Zij beschouwen zichzelf als gastvrij, maar dat staat haaks op wat buitenstaanders ervaren. Die zeggen juist dat het veel moeite kost om erbij te horen in Limburg. Verder komt naar voren dat Limburgers nieuwkomers uit andere delen van Nederland, vaak Hollanders genoemd, bedreigender vinden dan nieuwkomers uit het buitenland.
Zouden deze bevindingen uit dit onderzoek tot nieuwe inzichten hebben geleid in Limburg en zou het kunnen dat daarom het bord langs de A2 is weggehaald? Dit is immers de meest voor de hand liggende route voor Hollanders die naar Limburg komen. Staan alle andere borden er nog gewoon en is iedereen nog steeds even welkom in Limburg, behalve die verdomde bedreigende Hollanders?

Ik weet het niet en insinueer inderdaad een beetje, maar dat bord is weg. Aan de overkant van de weg, als je Limburg weer verlaat, staat een rood-wit geblokt bord met de tekst ‘Welkom in Brabant’. Dat wel.

Google Street View


1 opmerking:

  1. Jeroen van Kruchten6 november 2017 om 15:26

    Beste Rein,
    Allereerst wil ik je op het hart drukken dat iedereen, en met name jij, van harte welkom is in Limburg. Wat mij betreft komt dat bord er ook snel weer te staan.
    Wel jammer dat je bij voorbaat al uitsluit dat je nooit meer in Limburg komt wonen. Waarom niet? Is het zoveel beter in een vinex-wijk in de Randstad, ingesloten tussen de drukste autowegen van het land? Zijn mensen er aardiger dan in het zuiden? Je zegt het zelf, je komt elke keer een beetje thuis als je Limburg in rijdt. Waarom dan zo stellig die mooie provincie uitsluiten?

    Maar hoe komt het nou dat buitenstaanders (Hollanders) onze gastvrijheid zo anders ervaren? Misschien heb je gelijk, kost het inderdaad wel enige moeite om erbij te horen maar is dat misschien omdat de “Hollanders” het blijkbaar als moeite ervaren om mee te doen in een hechte gemeenschap. Wij Limburgers ervaren dat niet als “er moeite voor doen”, wij vinden dat vanzelfsprekend omdat alleen zo de kleine dorpen in de krimpgebieden leefbaar blijven en niet langzaam leeglopen en afsterven. Ik snap het ook wel, als je vanuit de Randstad naar Limburg komt ben je ook niet gewend dat de hele straat je kent, dat iedereen door de achterdeur naar binnen loopt, dat er elke week een donateurskaart wordt verkocht aan de deur door al die verenigingen die het dorp kent en dat eens per jaar de schutterij en de processie op kermiszondag door het dorp trekt. Dat is inderdaad even wennen. Maar je hoeft uiteraard niet mee te doen als je echt niet wil, maar geloof me, het kost helemaal geen moeite om wel mee te doen. Sterker nog, je zult met open armen ontvangen worden, omdat wij als geen ander weten hoe belangrijk het is dat we met elkaar een leefbare gemeenschap moeten creëren en daarbij is elke buitenstaander van harte welkom.

    Groetjes, met een dikke knipoog en veel liefs vanuit Ransdaal

    Jeroen

    BeantwoordenVerwijderen

Ik wil reacties altijd eerst even lezen, voor ze op dit weblog worden geplaatst. Daarom kan het even duren voor een reactie wordt gepubliceerd. Ik plaats niet zomaar elke reactie. Het is mijn weblog, dus ik bepaal wat ik een goede reactie vind en wat niet. Als je het er niet mee eens bent, dan moet je lekker zelf een weblog beginnen.
Anonieme reacties zal ik extra kritisch bekijken.