hensvik

Utrecht. Naast me staan Benny en Björn, schuin tegenover Frida en Agneta. Het stikt hier van de fans van deze goedkope Zweedse meubeltjes. Een overkill aan spaanplaat maakt mij onrustig. Daar hebben meer mannen last van, want op verschillende plekken hoor ik kibbelende echtparen en steeds is het, na het afluisteren van één zin al, duidelijk dat hij weg wil en zij verder wil neuzen. Hoeveel huwelijken zijn in dit kwantiteitspaleis gesneuveld? En als de Sneuvel een meubel zou zijn is het dan een zitzak of een bijzettafeltje?
Wij hebben over een maand een prachtige woning, maar nog niet veel om er in te zetten. Het is de bedoeling om het huis met stijl in te richten, maar er is ook een eind aan ons budget. Daarom begeef ik me in de richting van lattenbodems en de gordijnen. Een Zweedse oriëntatie.

Deze tocht voert langs banken, tafels, stoelen, kasten, badkamers, keukens en duizenden accessoire Malmö's, Billy's of Lerby's. Ik was liever ergens anders, maar ben blij dat ik alleen ben. Geen discussie of getut, maar doelgericht langs huilende kinderwagens, mopperende moeders, zeurende opa's en hollende medewerksters met dikke benen.

Binnen een half uur hap ik nerveus naar zuurstof op het parkeerterrein. Ik heb gezien wat ik wilde zien. Nu niets gekocht. Kijken valt eigenlijk nog wel mee, want het aller ergste van deze winkel is dat je een aankoop zelf in elkaar moet schroeven...