Utrecht. Twee jaar geleden ben ik voor het BNN programma 'Kamphues maakt Vrienden' een paar dagen mee geweest met de Quote Challenge. Dat is een 'puzzelrit' voor rijke jongens met te dure en gevaarlijk snelle auto's, die lijkt op de Gumball Rally of de Cannonball Run. In 2003 scheurden ze van Parijs, via Barcelona en Marbella naar Fez in Marokko en terug.
In Marokko zagen we de gevolgen van een ernstig ongeluk met twee meisjes die met hoge snelheid een gele cabrio onder een vrachtwagen hadden geparkeerd. Het had niet veel gescheeld of ze hadden het allebei niet overleefd. Een dag later verongelukten twee rijders ernstig met een Aston Martin DB7 Volante, maar op dat moment waren wij al naar huis. Tijdens de drie dagen dat ik er met mijn camera bij was heb ik me regelmatig afgevraagd waar we mee bezig waren. Wij zelf konden niet harder dan 180, omdat we reden in een Mini en een Opel, maar zelfs die snelheden vond ik af en toe al onverantwoord. Ik had ook niet veel met de verwende types die mee deden aan deze 'puzzelrit'.
Ik dacht dat met die serieuze ongelukken een einde was gekomen aan de rally, maar het vorig jaar hebben ze weer zo'n gevaarlijke tocht ondernomen. De organisatie roept hard dat het geen race of rally is en dat het de deelnemers wordt verboden om hard te rijden, maar aan de andere kant wordt dit ook gestimuleerd. Ondeugende boefjes vinden ze leuk.
Deelnemers werden in 2003 geïnformeerd door middel van sms-berichten en die ontving ik ook. Op de een of andere manier hebben ze mij nooit helemaal uit het systeem gehaald, want een paar dagen geleden ontving ik opeens een bericht over de Quote Challenge 2005 en ik begreep dat de mafkezen deze keer op weg waren naar Turkije. Gisteren middag ontving ik weer een bericht. Iets over een rijder die met een privé-jet van Turkije op weg was naar een ziekenhuis in Italië en dat de verongelukte man nog steeds in coma lag. Op internet zag ik dat twee deelnemers met hun Ferrari zwaar gecrasht zijn en dat de bijrijder is overleden. De bestuurder is er zeer ernstig aan toe.
Van dat bericht schrok ik. Hoewel ik de deelnemer niet ken heeft het de hele dag door mijn hoofd gespeeld. Natuurlijk is iedere deelnemer het zelf schuld als hem of haar iets overkomt, maar onschuldige types die langs de kant van de weg staan of ergens rustig tuffen lopen een ongekend gevaar. Het zijn in mijn ogen patsers die alle realiteit uit het oog verloren hebben en die denken op deze manier het leven spannend te maken.
Na de ongelukken in vorige edities begreep ik al niet meer waarom iemand dit nog wil organiseren of waarom mensen hier aan mee doen. Voor die eerste ongelukken dachten we allemaal al dat het een keer mis moest gaan. Toen ging het mis in 2003 en ging het feest gewoon door. Nu is dan de eerste dode gevallen (een vader van twee kinderen met de derde op komst) en toch zal mij ook niet verbazen als er het volgend jaar 'gewoon' weer een Challenge is.
Types die hier aan mee doen zijn zielig, gek, onnadenkend en gevaarlijk!
tsja ...
foto: gejat van het internet
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Ik wil reacties altijd eerst even lezen, voor ze op dit weblog worden geplaatst. Daarom kan het even duren voor een reactie wordt gepubliceerd. Ik plaats niet zomaar elke reactie. Het is mijn weblog, dus ik bepaal wat ik een goede reactie vind en wat niet. Als je het er niet mee eens bent, dan moet je lekker zelf een weblog beginnen.
Anonieme reacties zal ik extra kritisch bekijken.