Utrecht. Op woensdag 15 september 2004 hebben we het voorlopige koopcontract getekend van ons nieuw te bouwen huis in de Leidsche Rijn bij Utrecht. Een super spannend moment, want we waren in eerste instantie helemaal niet zo zeker van onze zaak. Nieuwbouw, Leidsche Rijn en een fors bedrag. Waar waren we aan begonnen?
De huizen aan de overkant van de Drususlaan waren vergevorderd, maar op de plek waar 38 eengezinswoningen zouden komen was het nog een grote modderbende. Wij konden ons nog niet voorstellen dat hier onze toekomst zou liggen en het was zelfs nog moeilijk om de exacte plek van het huis aan te wijzen. De oplevering was toen nog gepland in het eerste kwartaal van 2006.
Pas rond de jaarwisseling werd de bouwplaats klaar gemaakt voor de start. Begin januari waren de eerste tekenen te zien van een fundament. De huizen van het type Kamperfoelie in het begin van de straat hadden een fundament. Ons huis was niet meer dan een setje heipalen. Wij waren druk met het uitzoeken van een passende keuken en dat bleek een ingewikkelde opgave. Bovendien was het niet eenvoudig om een betrouwbare leverancier te vinden voor de keuken. Uiteindelijk zijn we uitgeweken naar Duitsland en daar zijn we geslaagd.
In maart is het beton van de wanden gestort en was ons huis van de ene op de andere dag tastbaar. Eindelijk zat er schot in. Ondertussen was ik druk met de voorbereidingen van de aanstaande verhuizing naar onze tijdelijke plek in Utrecht. Afscheid van Amsterdam en voor het eerst in mijn leven samenwonen.
Een maand later, eind april, zat er al een dak op de woning en waren de contouren van de grote dakkapel aan de achterkant goed te zien. Trots gingen we iedere week kijken en maakte ik foto's en een filmpje van ons huis. Natuurlijk klommen we, ondanks waarschuwingen en tegen de regels in, op de steiger om alles goed te kunnen zien. Het bleek een aardig grote woning te worden.
In de zomer hebben we iedereen die het wilde zien meegenomen naar ons huis in De Balije. De bouw was in een afrondende fase gekomen en de eerste huizen waren bijna klaar toen de bouwvakvakantie voor vier weken oponthoud zorgde. Het was toen al duidelijk dat de oplevering veel sneller dan gepland zou zijn.
We hebben er lang op moeten wachten, maar vandaag is het eindelijk zo ver. Om 12.00 uur moeten we aantreden in de Drususlaan en zullen we met een deskundige van de Vereniging Eigen Huis controleren of volgens de afspraken wordt opgeleverd. Het ziet er tot nu toe goed uit, dus ik verwacht dat we om half twee de sleutel hebben.
Pas rond de jaarwisseling werd de bouwplaats klaar gemaakt voor de start. Begin januari waren de eerste tekenen te zien van een fundament. De huizen van het type Kamperfoelie in het begin van de straat hadden een fundament. Ons huis was niet meer dan een setje heipalen. Wij waren druk met het uitzoeken van een passende keuken en dat bleek een ingewikkelde opgave. Bovendien was het niet eenvoudig om een betrouwbare leverancier te vinden voor de keuken. Uiteindelijk zijn we uitgeweken naar Duitsland en daar zijn we geslaagd.
In maart is het beton van de wanden gestort en was ons huis van de ene op de andere dag tastbaar. Eindelijk zat er schot in. Ondertussen was ik druk met de voorbereidingen van de aanstaande verhuizing naar onze tijdelijke plek in Utrecht. Afscheid van Amsterdam en voor het eerst in mijn leven samenwonen.
Een maand later, eind april, zat er al een dak op de woning en waren de contouren van de grote dakkapel aan de achterkant goed te zien. Trots gingen we iedere week kijken en maakte ik foto's en een filmpje van ons huis. Natuurlijk klommen we, ondanks waarschuwingen en tegen de regels in, op de steiger om alles goed te kunnen zien. Het bleek een aardig grote woning te worden.
In de zomer hebben we iedereen die het wilde zien meegenomen naar ons huis in De Balije. De bouw was in een afrondende fase gekomen en de eerste huizen waren bijna klaar toen de bouwvakvakantie voor vier weken oponthoud zorgde. Het was toen al duidelijk dat de oplevering veel sneller dan gepland zou zijn.
We hebben er lang op moeten wachten, maar vandaag is het eindelijk zo ver. Om 12.00 uur moeten we aantreden in de Drususlaan en zullen we met een deskundige van de Vereniging Eigen Huis controleren of volgens de afspraken wordt opgeleverd. Het ziet er tot nu toe goed uit, dus ik verwacht dat we om half twee de sleutel hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Ik wil reacties altijd eerst even lezen, voor ze op dit weblog worden geplaatst. Daarom kan het even duren voor een reactie wordt gepubliceerd. Ik plaats niet zomaar elke reactie. Het is mijn weblog, dus ik bepaal wat ik een goede reactie vind en wat niet. Als je het er niet mee eens bent, dan moet je lekker zelf een weblog beginnen.
Anonieme reacties zal ik extra kritisch bekijken.