zondag 22 januari 2012

lullig

'Piemel!' zegt Art (4) tegen mij. Ik waarschuw hem en hij zegt het prompt nog eens. Dus moet hij op de gang. Voor straf. Kom ik terug in de kamer, kijkt Imme (2) me strak aan en zegt: 'Piemel!' 

Boven hoor ik mijn lieve Lief gniffelen.
Nu zitten beide kinderen gebroederlijk op de trap en ze hebben nog plezier ook. Dus moet ik constateren dat ik zojuist geen enkele indruk heb gemaakt. Wat ben ik toch een lulletje rozenwater…



Labels: ,

3 opmerkingen:

  1. Niwla23 januari 2012 om 20:47

    Whahaha.... Maar wel weer een prachtige foto. Dat maakt vast veel goed!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. tante Mimi24 januari 2012 om 11:59

    Je mag er eigenlijk niet om lachen, maar toch geweldig!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Michel ten Hoove29 januari 2012 om 23:05

    Dit zijn van die blogpostjes die me hartelijk doen lachen. Leuk.

    BeantwoordenVerwijderen

Ik wil reacties altijd eerst even lezen, voor ze op dit weblog worden geplaatst. Daarom kan het even duren voor een reactie wordt gepubliceerd. Ik plaats niet zomaar elke reactie. Het is mijn weblog, dus ik bepaal wat ik een goede reactie vind en wat niet. Als je het er niet mee eens bent, dan moet je lekker zelf een weblog beginnen.
Anonieme reacties zal ik extra kritisch bekijken.

Abonneren op: Reacties posten (Atom)