zorgeloos genieten

Aan het Rotterdamse Toepad ligt sinds 1895 een Joodse Begraafplaats. Bij de ingang staan de nog niet zo lang geleden gerestaureerde weenhuizen, een reinigingsruimte en de beheerderswoning. Wie verder loopt komt op een smal pad met links en rechts duizenden graven. Inmiddels zijn op deze begraafplaats meer dan 4.300 mensen begraven en zoals de Joodse traditie voorschrijft mogen deze nooit geruimd worden. Hier geldt het eeuwig durende grafrecht.

Een graf is niet meer dan een simpele steen met daarop tekst. Geen tierlantijnen, beeldhouwwerken of teddyberen. Het is juist de eenvoud die de Joodse begraafplaats zo mooi maakt. En ook al is het Toepad niet ver van snelwegen en de grote stad, hier is het altijd rustig. Je hoort vooral de vogels fluiten.

Alleen is er een aantal jaren geleden een grote reclamezuil langs de snelweg A16, bij de oprit naar de Van Brienenoordbrug, geplaatst en die staat precies in het verlengde van het centrale pad op de Joodse Begraafplaats. Het is onvoorstelbaar. Hoe je ook kijkt, dat ding is niet te vermijden. Alsof hij er speciaal is neergezet voor bezoekers van de begraafplaats.

En dan wordt het pijnlijk. Op deze opvallende reclamezuil draaien grote posters met een opvallende boodschap, die in sommige gevallen buitengewoon ongelukkig kan zijn voor mensen die net een dierbare begraven. Ik heb geen concrete voorbeelden, maar het moet met enige regelmaat mis gaan. De reclamemensen richten zich op de voorbij razende automobilisten en hebben geen boodschap aan de overige zichtlijnen.

Ik zie zo voor me: ‘Ik ben van de Duivis en hoorde dat er hier een fuif is…’

Canal Digital: ‘Er hangt iets moois in de lucht.’

En eentje van C&A ‘Juist nu!’

‘Jägermeister, Alleen als ‘ie ijs en ijskoud is.’

‘Elk Menz is er èèn.’ (Menzis) of ‘Wat er ook gebeurt.’ (Nationale Nederlanden)

‘Waar U stopt, gaan wij verder…’ (Shell)

Ach, ik kan zo nog wel even doorgaan. Die reclamezuil staat daar hartstikke verkeerd. Als ze het ding vijftig meter naar links of naar rechts hadden geplaatst -wat gemakkelijk kan- dan was er niets aan de hand geweest. En waarschijnlijk heeft niemand dit kunnen bedenken of voorzien, maar het kan niet. Die reclamezuil moet daar weg!

Al kost het een paar ton, dat moet dan maar. Je zou bijna hopen dat de directeur, van het bedrijf dat deze zuil heeft geplant, binnenkort naar een begrafenis moet op de Joodse Begraafplaats aan het Toepad. Hij zal zich kapot schrikken.

‘Geen fratsen, dat scheelt!’

‘Even Apeldoorn bellen.’

‘Zo! Nu eerst een Bavaria.’