John Tana in Paradiso

 

Lezers van boven de rivieren moet ik wellicht even uitleggen dat John Tana wereldberoemd is in Limburg. Hij brak door met het nummer Boursin. Een clip die hij in 2022 bij deze grappige cover van Si j’étais président maakte ging gelijk viral in het zuiden en vanaf dat moment kon er in Limburg geen feest meer georganiseerd worden zonder de zanger in zijn witte maatpak uit te nodigen. 

John Tana is het alter ego van Seth Verhaegen uit Maastricht. Eigenlijk is de hele act een uit de hand gelopen grap, goed voor honderden optredens in een jaar. Veel feesten en partijen, maar hij stond ook al op grote festivals als Pinkpop en hij trad op met andere bekende Limburgse artiesten zoals Rowwen Héze, Beppie Kraft en zelfs het Salon Orkest van Andre Rieu. John Tana is een samentrekking van de Maastrichtse volkszanger Johnny Blenco en het personage Tony Montana uit de film Scarface. Hij zegt uit Marseille te komen en zingt bekende Franse chansons, maar dan met ludieke Maastrichtse teksten. 

Sinds de explosieve doorbraak van deze cultheld kom ik hem een paar keer per jaar tegen, als ik werk voor de regionale zender L1. Bijvoorbeeld tijdens de 11^e van de 11^e in Roermond of bij de Boetezitting in Venlo. Zodra hij het podium opkomt is het publiek al helemaal door het dolle heen. Bij de eerste zin van Boursin neemt het publiek de tekst van dit nummer al over: ‘Iech weit ’t nog good…’

Tana is echt iets anders dan een typische carnavalsartiest. De act is rauwer, zijn teksten hebben een dubbele laag en het wordt ook cool gevonden door de Limburgse jeugd. Zijn optredens zijn altijd opzwepend en vrolijk makend. 

 

Een tijdje geleden hoorde ik dat John Tana een clubtour maakt. Voor concerten in Heerlen, Weert, Venlo en Maastricht waren al snel geen kaartjes meer te krijgen. Als kers op de taart (en weer begon het als een grap) hebben ze aan die reeks Paradiso in Amsterdam toegevoegd. Ook dit optreden was binnen de kortste keren helemaal uitverkocht.

Paradiso is natuurlijk met stip de mooiste en meest unieke concertzaal in Nederland. Daar stonden grootheden als Prince, The Rolling Stones, Pearl Jam, Nirvana en nu dus ook John Tana. Het leek mij een uitgelezen kans om daar een concertregistratie te maken. Al was het maar om dit moment vast te leggen voor eventueel nageslacht. Natuurlijk ook om nieuw publiek te laten zien hoe John Tana de boel op stelten kan zetten en zo reclame te maken voor toekomstige projecten. Dus nam ik hondsbrutaal contact op met het management. Met een klein duwtje in de rug van een bevriend collega, die het licht doet bij de clubtour, kwam ik al snel in gesprek met de mensen rond deze act. Zij wilden graag weten hoe ik het aan wilde pakken en wat het zou moeten kosten. Dus heb ik een plan bedacht en met een facilitair bedrijf, waarmee ik vaker dit soort projecten doe, een offerte opgesteld. Al snel kreeg ik te horen dat ze mijn ideeën konden waarderen en dus mocht ik het gaan produceren. Zo stond ik op zondag 3 mei met een paar hele fijne collega’s en een berg spullen in Paradiso.

We hebben een geweldige dag gehad. Het dak ging er af. John Tana gaf met zijn band Crepuul een concert dat we niet snel zullen vergeten. Een gastoptreden van de moeder van Seth Verhaegen maakte indruk. Bart Storcken en Tren van Enckevort van Träcksäck waren speciaal naar Amsterdam gekomen om een paar nummers mee te spelen. Op een paar momenten ging het publiek in de zaal zo los dat ik even vreesde dat de vloer van Paradiso zou instorten.

Ik denk dat we met zes camera’s de sfeer in de poptempel prachtig in beeld hebben gevangen. De komende tijd zal er hard gewerkt worden aan de montage. Ik ben benieuwd naar het eindresultaat, maar ik weet al zeker dat het een film wordt die de moeite waard is en die in Limburg goed bekeken zal worden.

Het is superleuk om zo’n project zelf te produceren. In de coronatijd deed ik het veel. Nu is dat weer wat minder geworden, maar ik ga er vanuit dat ik met dit project straks zelf ook weer iets heb om te laten zien.