cameraman: gevaarlijk beroep

Julian is 18 en wil niets liever dan cameraman worden. Groot gelijk heeft hij. Het is immers het mooiste beroep op aarde. Elke dag goed voor een nieuw avontuur. Ook dat heeft Julian inmiddels begrepen.

Hij is een heel eind op de goede weg, deze student van het Grafisch Lyceum in Rotterdam. Momenteel loopt hij stage bij Facility House. Een half jaar lang mag hij bij Viditech, de meer-camera tak van Facility House, meelopen en overal aan snuffelen. Bij de meest uiteenlopende klussen wordt er een extra camera uit de materiaalwagen getrokken, waarmee Julian vlieguren kan maken. Dat doet hij niet onverdienstelijk. In de meeste gevallen besluiten regisseurs al snel om gebruik te maken van de leerling cameraman. Daarmee vervalt voor Julian de vrijblijvendheid. Hij doet gewoon mee.

Zo ook gisterenmiddag in Almere, bij de bekerfinale basketbal. De NOS had een 3CW besteld (een 3 Camera-Wagen), plus twee fixed minicamera's in de baskets. Julian was erbij en deed camera 4. Hij zat met een handcamera op een kistje onder de rechter basket. Zo gepositioneerd dat hij de actie van heel dichtbij kon volgen. Leuk voor de slow motion, soms zelfs aardig om direct te schakelen. In elk geval goed voor de close up van spelers die een vrije worp moesten nemen en voor eventuele time-outs op de bank aan zijn kant van het speelveld.

Julian deed het keurig. Hij werd ongeveer even vaak geschakeld als de ervaren cameraman die aan de overkant, onder de andere basket, hetzelfde zat te doen. Bovendien had Julian de mazzel dat de time-outs aan zijn kant belangrijker voor het verhaal van de wedstrijd waren dan die bij de andere bank. Nijmegen stond achter en de coach ging uit zijn dak. Julian stond er bovenop. Niemand in de hal had in de gaten dat deze cameraman nog een hele hoop kan leren. Alleen de glimlach rond zijn mond kon verraden dat deze glunderende jonge vent zich voelde als een kind in de snoepwinkel.

En toen, tegen het eind van de eerste periode, bij een stand van 16 - 12 voor de ploeg uit Leiden, gebeurde het. De nummer 15 van Leiden, Levohn Shepherd, probeerde te scoren. De 1 meter 96 lange Canadees draaide onder de basket, deed in volle vaart een paar hupjes naar achteren, struikelde en viel pardoes bovenop de talentvolle camerastagiaire.

Die zag het niet echt aankomen, lazerde van het lenskistje waar hij op zat, maar hield zijn camera stevig vast. Zijn shot is helaas niet opgenomen, maar in de slow motion van andere camera's zag het er best spectaculair uit. Julian kreeg daar toch even een slordige honderd kilo basketbalgeweld over zich heen.

Gelukkig was het een valpartij 'zonder erg', zoals de Belgen zeggen. Julian bekommerde zich, zoals het een bevlogen cameraman betaamd, in eerste instantie vooral om het apparaat. Pas na twee keer vragen meldde hij via de intercom dat het ook goed met hem ging.

Voor Levohn Shepherd de vrije worp kon nemen zat de cameraman alweer op zijn kistje. Hij trok de lenskap recht, veegde het vocht van die negerzoen uit het gezicht en filmde verder alsof er niets aan de hand was...

Julian Verschoor, die komt er wel!

Wie niet de hele samenvatting wil bekijken kan scrollen naar 9 minuut 15.

Op internet kan je heel veel van dit soort cameraman-crashes vinden en wellicht zien we de omhelzing van Shepherd en Verschoor ook ooit terug in een mooie compilatie.
Tips voor dit soort filmpjes op YouTube zijn overigens altijd welkom!