Zaterdagmiddag. Het Mediapark is nagenoeg verlaten. Tussen geparkeerde auto's overhandigd een medewerker van DutchView mij een canvasdoek van een meter bij een meter. Ik heb geen idee of we dit nu in het geniep aan het doen zijn of dat iedereen het mag weten. Als ik er naar vraag krijg ik geen eenduidig antwoord. Ik loop met mijn nieuwe aanwinst naar de Passat en leg dit grote geschenk voorzichtig op de achterbank. Zodanig dat geen enkele voorbijganger in de parkeergarage kan zien wat er op staat.
Ik geef de gulle gever een ferme hand en bedank hem vriendelijk. Nog steeds weet ik niet precies of we nu partners in crime zijn of dat iemand officieel toestemming heeft gegeven voor deze overdracht. Maar nu is het van mij! Een flinke jongen die het weer afpakt. Bovendien denk ik niet dat ze dit kunstwerk bij DutchView zullen missen. Welk facilitair bedrijf hangt er nou een freelancer op?
Op het canvas is een foto geprint. Een foto van mij in actie. Die is gemaakt op woensdag 22 december 2004, tijdens opnamen voor een aflevering van Het Klokhuis over melk. Om precies te zijn om 11:17 uur in de ochtend, ergens bij een biologische boer in Noord-Holland. Naast mij zit presentatrice Lotte Verlackt. Die heb ik sinds deze draaidag nooit meer gezien. Ja, op deze foto. Want deze foto op canvas heeft de afgelopen zeven jaar in de wandelgangen van DutchView gehangen. Ergens op een afdeling waar ik zelf niet vaak kom. Dus het duurde ook een tijdje voor ik het in de gaten kreeg.
De eerste keer dat ik er langs liep was het wel even schrikken. Later kreeg ik met enige regelmaat reacties van collega's die mij hadden zien hangen. De meeste deden alsof ze het leuk vonden. Mensen die zich gestoord hebben aan mijn dikke kop spraken het waarschijnlijk niet hardop uit en al zeker niet in mijn bijzijn.
Maar nu, anno 2012, moet ik plaats maken. Er wordt verbouwd in het StudioCentrum en sinds de samenvoeging van Team en DutchView zijn er genoeg nieuwe hoofden om te fotograferen. Bovendien ben ik al drie jaar niet meer in vaste dienst. DutchView is op het moment niet eens mijn grootste opdrachtgever. Wat dat betreft zou het goed zijn om mijn beeltenis daar te laten hangen, opdat ze me niet vergeten.
Afijn, het is niet anders. Ik maak ruimte. Een meter bij een meter.
En ik dank de collega die het canvas veiliggesteld heeft. Voor even veel geld was ik samen met die leuke Lotte in de shredder beland.
Mochten er nu toch baasjes bij DutchView zijn die zich bedenken, die mij heel erg missen en die niet zonder dit kunstwerk kunnen; die moet ik inmiddels doorverwijzen naar mijn zoon. Hij heeft de foto bij thuiskomst onmiddellijk geconfisqueerd. Tot groot verdriet van zijn moeder, die het maar een groot en lelijk ding vindt, sta ik tegenwoordig op de kinderkamer van Art. Ik weet alleen nog niet zeker of hij nou vooral geïnteresseerd is in Lotte... mij... of in de koeien op de achtergrond.
je zoon heeft smaak !
BeantwoordenVerwijderenHet laatste jaar hing je tegenover de kantoren van NostalgieNet....
BeantwoordenVerwijderenhaha ik zag laatst al dat er een paar foto's weg waren.
BeantwoordenVerwijderen