zondag 18 maart 2012

next top model

De strijkbout schrikt zich een hoedje wanneer ik de stekker in het stopcontact steek. Ook mijn lieve Lief kijkt even op nu ik opeens een overhemd strijk. De trui weet niet wat hem overkomt en mijn favoriete spijkerbroek krijgt spontaan de slappe lach.
Uitgestreken scheer ik mijn hoofd. De stoppelbaard wordt zorgvuldig getrimd. Een jeugdpuistje voorzichtig uitgeknepen. Dat had ik overigens beter niet kunnen doen. Die rode plek op mijn linker wang zal zeker niet op tijd weg trekken.
Bij mijn vrienden van Team ENG heb ik een hypermoderne camera geregeld. Deze is voor de gelegenheid opgepoetst en voorzien van extra stickertjes met de naam van het bedrijf. Sluikreclame.
Ruim een kwartier te vroeg sta ik te trappelen voor de deur van de studio. Ik word binnen gelaten door een vriendelijke dame die mij op mijn gemak stelt met een kopje goede koffie; koetjes en kalfjes. Dan gaan we aan het werk.
Op de eerste verdieping staan al lampen en er is een grote witte achterwand. Ik klap het statief uit en klik de camera er op. Voor de vorm zet ik het apparaat alvast aan. Vervolgens doe ik wat de dame van me vraagt. In eerste instantie is dat een beetje vreemd, want meestal vraag ik aan mensen of ze even een stapje naar links willen doen, een tikke naar voren of juist naar achteren. Of ze recht in de camera kunnen kijken of juist helemaal niet.
Uit ervaring weet ik echter dat het prettig is als mensen meewerken. Daarom neem ik me voor om niet moeilijk te doen. Ik stel me zo flexibel mogelijk op en geef me over. Ik vertrouw op de kwaliteit en professionaliteit van de dame die nu voor me staat. Zij weet wat ze doet.
Na drie kwartier zijn we klaar. Ik heb het overhemd, de trui en de broek niet voor niets gestreken. De puistplek zal worden weggewerkt. Verder is de fotografe tevreden en ik ben opgelucht. Blij dat het achter de rug is. Voorlopig kruip ik weer lekker achter de camera.
Mijn eerste shoot als fotomodel zit er op. Alweer een speciale ervaring! Ik ben razend benieuwd naar het resultaat. Als het goed is kunnen we dat bewonderen in het aprilnummer van Broadcast Magazine.






foto: Maud Klap



1 opmerking:

Ik wil reacties altijd eerst even lezen, voor ze op dit weblog worden geplaatst. Daarom kan het even duren voor een reactie wordt gepubliceerd. Ik plaats niet zomaar elke reactie. Het is mijn weblog, dus ik bepaal wat ik een goede reactie vind en wat niet. Als je het er niet mee eens bent, dan moet je lekker zelf een weblog beginnen.
Anonieme reacties zal ik extra kritisch bekijken.