zondag 8 april 2012

dramuzement / entertainma


Even iets in de groep gooien. Een nieuw televisiegenre wil ik met u bespreken. Even hardop brainstormen. Voor het gemak heb ik het dramuzement genoemd. Volgens mij dé oplossing voor producenten die zoeken naar nieuwe spectaculaire formats.
Televisieprogramma's worden, in de jacht om de kijker, steeds doller. Er zit echter een grens aan wat je kan doen met een kandidaat van de straat. Die grens hebben we inmiddels wel bereikt en menig producent gaat er al schaamteloos overheen. Op emotioneel vlak maken televisiemakers jaarlijks tientallen, zo niet honderden slachtoffers. Daar hoor je weinig over, maar neem van mij aan dat menig kandidaat of hoofdpersoon spijt heeft van zijn of haar optreden in een televisieshow.
Op een dag gaat het goed mis. In spelprogramma's en ander amusement gaan we steeds een stapje verder. Ik heb erbij gestaan op momenten waarop het kantje boord was. Nou houd ik wel van een beetje avontuur, maar je kan wachten op fatale ongelukken. Een opgefokte kandidaat die pardoes onder een auto loopt of die een presentator morsdood rijdt. Iemand die verpletterd wordt door een inferieur decorstuk of uit een hijskraan kukelt.
Wat is er op tegen als we de boel gewoon in scene zetten? Professionele acteurs en stuntmensen inhuren in plaats van 'gewone' kandidaten. Alles uitschrijven, inclusief emotie en drama. De producent kan eindelijk echt bepalen wie moet winnen.
Rechts boven in beeld wordt kort een klein logo getoond, opdat de kijker weet dat hij een realityprogramma zonder reality ziet en gaan met die banaan!
In tijden van crisis levert het ook gigantische besparingen op als we dit soort programma's van voor tot achteren in scene zetten. Mooi meegenomen. Je hoeft immers niet meer oneindig lang te draaien, bergen disks te spotten en weken achter elkaar te monteren om van allerlei onsamenhangende verhaallijnen een enigszins logisch geheel te maken. Je loopt nooit meer het risico dat een cameraman met zijn groothoeklens een essentieel moment mist en je bent af van dat ellendige gekwoot tussen de bedrijven door. De 'kandidaten' geven alle gewenste uitlegteksten en emoties op commando. Tel uit je winst. Bovendien kan de producent het beloofde prijzengeld op zak houden. Een win-win situatie.
Sommige programma's maken al een beetje dramatainment. Bij Het Familiediner werken ze volgens mij met acteurs. Dat kan toch niet anders? Het zijn alleen nog de goedkopere types. Figuren die in GTST's Bodega de Koning louter zwijgen. En wat dacht je van Mijn leven in puin? Tuurlijk. Allemaal acteurs!
Maar het kan nog veel professioneler. Lingo met acteurs, All You Need is Love, Hello Goodbye, Holland's got Talent, Herrie in de Keuken of Man Bijt Hond. Gewoon uitschrijven, casten en naspelen. Precies zoals de regisseur of een omroep het wil hebben.
Bij The Phone zou het ons veel ellende gescheeld hebben als alles tot op de letter gescript was. Dit geldt vast en zeker ook voor programma's als Expeditie Robinson, de Slechtste Chauffeur van Nederland, Peking Express, enzovoort, enzovoort.
En de kijker moet niet zeuren. Die wordt nu ook al voortdurend bedonderd. Niets op televisie is 100 procent echt, dus dan kan maar beter alles nep zijn. Weet je tenminste waar je aan toe bent.

2 opmerkingen:

  1. En van de finale zelf kun je simpel twee of drie versies draaien; kan de kijker zijn eigen winnaar bepalen: "Win on Demand"

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Schrijf je nu ook al onder de naam Youp ;-)

    http://www.nrc.nl/youp/2012/04/14/namens-mijn-moeder/

    BeantwoordenVerwijderen

Ik wil reacties altijd eerst even lezen, voor ze op dit weblog worden geplaatst. Daarom kan het even duren voor een reactie wordt gepubliceerd. Ik plaats niet zomaar elke reactie. Het is mijn weblog, dus ik bepaal wat ik een goede reactie vind en wat niet. Als je het er niet mee eens bent, dan moet je lekker zelf een weblog beginnen.
Anonieme reacties zal ik extra kritisch bekijken.